بررسی چالشهای تدریس مضمون روانشناسی تربیتی در پوهنځیهای نهگانه پوهنتون تعلیم و تربیه شهید استاد ربانی ۱۳۹۶ - ۷ دقیقه مطالعه
۲۰۱۷ - ۷ دقیقه مطالعه
روانشناسی تربیتی یکی از شاخههای بنیادی روانشناسی است که در بهبود کیفیت تدریس و ارتقای روند یاددهی–یادگیری نقش کلیدی دارد.
این پژوهش با روش مختلط (کمی و کیفی) و با مشارکت ۳۱۰ محصل و ۱۰ استاد دیپارتمنت روانشناسی انجام شده و دادهها با SPSS تحلیل گردیده است.
یافتهها نشان میدهد بیعلاقگی محصلان به مضمون، کارایی تدریس را کاهش میدهد؛ در مقابل، حضور فعال و منظم محصلان به بهبود روند آموزشی کمک میکند.
با وجود تأثیر مثبت روشهای نوین تدریس بر رضایت محصلان، مشکلاتی مانند نامناسب بودن فضای فزیکی صنف، عدم رعایت تفاوتهای فردی و ضعف روابط عاطفی استاد–محصل همچنان پابرجاست.
همچنین استادان با محدودیتهایی چون کثرت ساعات درسی، کمبود منابع مطالعاتی، ضعف تبادل تجارب علمی و نبود برنامههای انکشاف مسلکی، بهویژه کمبود ورکشاپها، روبهرو هستند.
نتیجه پژوهش تأکید میکند که رفع این چالشها میتواند در ارتقای کیفیت تدریس و بهبود نظام آموزشی نقش تعیینکننده داشته باشد.
منبع: عظیمی، شرفالدین. (۱۳۹۶). بررسی چالشهای تدریس مضمون روانشناسی تربیتی در پوهنځیهای نهگانه پوهنتون تعلیم و تربیه شهید استاد ربانی. تیزس ماستری، مرکز تحصیلات ماستر، پوهنتون تعلیم و تربیه کابل.
منتشر شده در
این مقاله در مراجع ژورنال و کتاب زیر در دسترس است.

این مقاله در مجله و منابع کتابی زیر در دسترس است. 1