نقش قصه‌گویی در رشد عاطفی کودک

قصه و داستان از مهم‌ترین اشکال ادبیات‌اند که افزون بر ارزش تفریحی، بر رشد روانی، ادراکی و عاطفی کودک اثر عمیق می‌گذارند.

این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و تکیه بر منابع علمی و نظریات روانشناسی انجام شده و نقش قصه‌گویی را در رشد احساسی، اجتماعی و ذهنی کودک روشن می‌سازد.

یافته‌ها نشان می‌دهد کودکان از طریق داستان‌ها احساسات خود را می‌شناسند، احساسات دیگران را درک می‌کنند و مهارت همدلی را می‌آموزند.

قصه‌گویی همچنین برای کودک محیطی روانی و امن فراهم می‌کند تا ترس‌ها، نگرانی‌ها و تجربه‌های درونی خود را به‌گونه غیرمستقیم تجربه و مدیریت کند.

استفاده مستمر از قصه‌گویی در شکل‌گیری ارزش‌های اخلاقی، تقویت مهارت‌های زبانی، توسعه تخیل و بهبود روابط اجتماعی نقش چشم‌گیر دارد.

جمع‌بندی مقاله این است که قصه‌گویی ابزار مؤثر آموزشی و تربیتی برای رشد همه‌جانبه کودک است و باید به‌صورت منظم در خانواده و نهادهای آموزشی به کار گرفته شود.

منبع: نقش قصه‌گویی در رشد عاطفی کودک. (۱۳۹۶). مجله علمی–پژوهشی پوهنتون بغلان، سال پنجم، شماره ۹، تابستان، ص. ۱۸۶.